نون و القلم

این روزها با این دعوا ها قالیباف و لاریجانی داره قند تو دلشون آب می شه که آخ این محمود برکنار می شه ما می شیم ریس جمهور.

نگاهی به سرنوشت روسای جمهور و نخست وزیران جمهوری اسلامی به خوبی نشان می دهد که این نظام به هیچ یک از ایشان رحم نکرده و نخواهد کرد. آقایان قالیباف و لاریجانی، شما هم بهتر است از تاریخ عبرت بگیرد و فکر ریس جمهور شدن را از سرتان بیرون کنید. فقط به فکر این باشید که رهبر شوید چون به غیر از رهبر همتون بدبخت می شین. حالا از ما گفتن. می گی نه هشت سال بعد در مراسم ارتحال امام یه عده واسادن دارن شعار می دن مرگ بر قالیباف یا مرگ بر لاریجانی

رئیس جمهورها 

• ابوالحسن بنی‌صدر در سال ۱۳۵۸ به عنوان اولین رئیس جمهور ایران انتخاب شد و در خرداد ۱۳۶۰ از این مقام عزل شد.
• محمدعلی رجایی در مرداد ۱۳۶۰ به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد و ۸ شهریور همان سال ترور شد و به قتل رسید.
• سید علی خامنه‌ای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۸ دو دوره پیاپی انتخاب شد ولی در دور دوم قبل از پایان دوره به مقام رهبری منصوب شد.
• اکبر هاشمی رفسنجانی از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۶ در دو دوره پیاپی رئیس جمهور بود.
• محمد خاتمی از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴ در دو دوره پیاپی رئیس جمهور بود.
• محمود احمدی‌نژاد (رئیس جمهور کنونی) از سال 1384 تا 1392 دو دوره پیاپی به ریاست جمهوری برگزیده شد.

نخست‌وزیران

• مهدی بازرگان
• محمدعلی رجایی
• محمدجواد باهنر
• محمدرضا مهدوی کنی
• میرحسین موسوی

دوستی امروز در فیس بوک نوشته بود:

خدایا میوه ی حرام کدام درخت لعنتی را باید بخوریم تا از این زمین نفرین شده رانده شوم؟

در جوابش نوشتم:

آن میوه ی ممنوعه که خوردیم ز باغت    صد مرتبه قی کرده و نی چاره از این بند اسارت

بشنید اسیر قفس آن بانگ امانت          از بی خردی بود که برداشته تن بار امانت

                      بیهوده چه پرسی که چه کردیم بدان بار؟

                   صد فحش و دو صد صب و همین سنگ جوابت

البته برای اینکه به الحاد متهم نشم ترجیح دادم مصراع آخر بدین صورت تغییر بدم

                    بیهوده چه پرسی که چه کردیم بدان بار؟

             این بازوی گچ کرده و آن پای شکسته است جوابت

واقعا متاسف شدم از اینکه مهران مدیری طنز رو با هجو قاطی کرده. انتقاد با زبان طنز پسندیده است ولی فحش دادن و توهین کردن چیز دیگه ای هست.

حالا آقای مدیری شما که افتادی دنبال قیمت گذاشتن رو مادر مردم بگو ببینم مادر خودت چند؟

١- نمار جمعه در همان روز جمعه برگزار می‌شود. مگر اینکه اتفاقی بیفتد که البته فعلا همان جمعه‌ها می‌باشد.

۲- برای نماز اصولا باید وضو گرفت.

۳- برای یک روز هم که شده از مدل‌هایی که مصداق تبرج حساب می‌شود برای مو استفاده نکنید و موهایتان را با برس به سمت راست صورت کنار برنید، جوری که بریزید روی پیشانی. (البته برای آقاپسرها عرض کردم!)

 ۴- برای شرکت در نماز جمعه باید چادر داشته باشید. خانم‌ها می‌توانند از چادر گل‌گلی استفاده کنند. با مانتو کوتاه یا مدل خفاشی نمی‌توان در نماز جمعه شرکت کرد.

 ۵- از بردن mp3 player و آی‌پاد و سایر وسایل سمعی بصری خودداری کنید.

 ۶- اگر گاز اشک‌آور در حین قنوت شلیک شد، به همان حالت قنوت دستتان رابگذارید مقابل دهانتان که هم اشکتان درنیاید، هم به مناجات ادامه بدهید. در حال رکوع سرتان رابکنیدتوی یقه. سجده خودش حالت دفاعی است. روی مهر آنقدربمانید که ثواب بیشتری ببرید.

 ۷-پرسیدند: اگر زدند توی سرمان چکارکنیم؟ این ها آزمایش الهی است. این آزمایش‌ها شما راثابت قدم می‌کند. ثواب هم دارد.

شب اینجا تیره است اما
درون آسمان
 گردی است
که او را ماه می خوانند
نگاه سرد و تاریکم
به سوی ماه خیره
و می خوابم به امیدش
امید من
امید انتهای این شب تیره
امید انتهای ِ این همه تنهایی ِ آشفته در این سرزمین سرد و دلمرده
که خورشیدی برآید صبح دم شاد و سرزنده
و ماه من که هر شب با نگاهش دیده را آرام می سازم
و می خوابم به امیدی که می دانم
تو ای مهتاب رخشنده
که می تابی درون این اتاق سرد و یخ بسته
تو را با من
یکی پیغام دلگرم است
یکی پیغام رامشگر
یکی پیغام آسوده
نوازشگر
بر این آشفته ی ناسوده در
این خاک بی حاصل
که خورشیدی پی این شام تیره باز می آید
و من هر شب
 نگاهم را
 به تو مهتاب می دوزم
و چشمان را
به امیدش
فرو بسته
و آرام از نگاهت
خواب می چینم

عشق منتظر حادثه است.

نهال را باران باید

       تا بشوید غبار نشسته بر برگهایش

                            و سیرابش کند از آب حیات

   و آفتاب باید

                 تا بتاباند

                               نیرو را

                                         و محکم کند

                                                       شاخه های تازه روییده را

به نام مادر

         بوسه ای باید زد

                       دست هایی را

                             می شویند غبار خستگی روزگار را

                                          و  سیراب می کنند روح تشنه را

به نام پدر

          بوسه ای باید زد

                      دست هایی را

                                  که می تابانند

                                                   نیرو را

                                                        و محکم می کنند

                                                                 استواری پایه های زیستن را

سکوت آخرین کلام  عاشقانه ای بود

 که در نظاره چشمانمان

به سان تیر های شکافنده مبادله می شد

و من برای عشق غمگین بودم

که چگونه در چکاک شمشیرهای نگاهمان

پاره پاره می شد.

و تو می خندیدی.

وقتی بی خوابی به کله آدم می زنه دو تا راه بیشتر باقی نمی مونه
 یا اینکه تو رختواب هی غلت بزنی و با خودت کشتی بگیری و یا اینکه پا
شی و خودت رو به یه کاری سرگرم کنی
مثلا پا شی بری تو بالکن بشینی درخت ها رو نیگا کنی لب تاپ رو باز کنی

و از تکون خوردن برگ های درخت با وزش باد بهار ی لذت ببری: